Uitverkocht

Bert Visscher

Hij wordt vanzelf moe

Bert Visscher doet toch al jaren erg z’n best om orde te scheppen in de door hem zelf gecreëerde chaos. Hij nam je mee langs ijsbanen, kolenmijnen, vuurtorens, vliegvelden, verlaten stations en bordelen en probeerde telkens vol vuur te redden wat eigenlijk al niet meer te redden viel.

Hij zal het wel nooit leren, want opnieuw dreigt de puinhoop. Zo horen we verhalen over de thuiskomst van zigeunerfamilie Tokko Pepetto. En dat is vreemd, een zigeuner heeft immers geen thuis, anders is het geen zigeuner meer. En moeten de woonwagens nou uitgerekend op de plek komen waar strijkijzerhandel ‘De Uitstrijk’ windmolens wil bouwen?

Visscher stort zich er weer vol in, maar wel vol goede moed natuurlijk. Immers; met de smoel richting zon valt de schaduw altijd achter je. En ach, je moet maar zo denken; als alles, echt alles op je afkomt, rijd je waarschijnlijk aan de verkeerde kant.

Recensie:

AD ***** (12-02-2018): Visscher buit zijn komische talent – het prethoofd, zijn onbeschaamde verkleed­partijen, de woede wanneer dingen wéér niet lukken – ten volle uit, waarbij hij, de sukkelaar met de beste ­intenties, een chaos ­creëert die de zaal doet golven van het lachen. Zijn tempo is onnavolgbaar, zijn arsenaal aan grappen en grollen on­uitputtelijk.

Ook leuk in dit genre